معرفی گل اطلسی ایرانی :

گل اطلسی Petunia با نام علمی Petunia spp از خانواده Solanaceae گیاهی است یکساله که بومی جنوب آمریکا، آرژانتین و برزیل می باشد.این جنس حدود ۳۵ گونه در دنیا دارد که به خاطر داشتن گل‎های زیبا، انواع اصلاح ‎شده و هیبرید آنها به‎ عنوان زینتی در تمامی نقاط جهان کاشته می ‎شود. هیچ یک از ۳۵ گونه این جنس به ‎صورت خودرو در ایران نمی‎ رویند اما گونه، واریته و یا هیبریدهای گونه ‎های مختلف آن به فراوانی به‎ عنوان زینتی در ایران کاشته می‎شود.

گل اطلسی گیاهی است یکساله که در صورت فقدان وجود دمای پایین به صورت گیاهی چند ساله رویش خواهد کرد.این گیاه نام خود را از کلمه ی فرانسوی petun به معنی “تنباکو” گرفته است.

گل اطلسی از گیاهان حساس به سرما به شمار میرود وگیاهی است که بعد از استقرار رشد سریعی دارد.

اغلب گلهای آن به رنگهای سفید، قرمز، بنفش، صورتی، زرد، ابلق و حتی اخیرا مشکی دیده می شود.

گل اطلسی را می‎توان به عنوان گیاه پوششی، گلدانی، کاشت به عنوان مرزبند و … استفاده و از رنگ ‎های متنوع و زیبای آن در طول تابستان لذت برد. مراقبت از گل اطلسی ساده و آسان است و هر کسی می‎تواند به‎آسانی آن را در حیاط منازل، و گلدان پرورش دهد.

اوج گلدهی این گیاه در نیمه اول تابستان است و برای داشتن گل در اواخر فصل نیز بهتر است شاخه ها را پس از اتمام گلدهی از نیمه هرس نمود که در این صورت در پایان فصل نیز شادابی آنها باز خواهد گشت. گل اطلسی می‎تواند در سایه جزئی نیز رشد کند، که در این ‎صورت تعداد گل در آنها کم و ارتفاع بوته بیشتر از معمول خواهد بود. در انتخاب محل کاشت گیاه باید دقت نمود و از مکان های بادگیر برای کاشت گیاه پرهیز کرد چرا که باد باعث صدمه بر گیاهان می شود.

 آبیاری :

گل اطلسی برای رشد مطلوب و ایده آل نیاز به آب کافی دارد و بسته به شرایط آب و هوایی دور آبیاری نیز تغییر می‎کند. شاید در شرایط خشکی مثل ایران آبیاری دو بار در هفته کافی باشد که در آن آب تا عمق ۲۰ سانتیمتری خاک باید نفوذ کند. در فصول گرم بهتر است دور آبیاری کوتاهتر باشد تا گیاه دچار تنش نشود. آبیاری گیاهان گلدانی بسته به حجم خاک گلدان‎ها متفاوت است و بهتر است که خاک آنها همواره مرطوب باشد. در بسیاری از مناطق کشور آبیاری روزانه گیاهان به مقدار کافی، به رشد و شکوفایی گیاهان کمک می‎کند.

همچنین در مواقع گرم روز نباید آب داده شود بلکه صبح زود و یا غروب بهترین زمان آبیاری است.

 نور : 

گل اطلسی برای داشتن گل های با کیفیت، به نور کامل نیاز دارد. گیاهی روزبلند است و در روزهای بلندتر از ۱۲ ساعت گل می دهد. گیاه برای کاشت در محیط گلخانه به نور مکمل نیاز دارد. هرچه نور دریافتی گیاهان و یا مدت تابش نور زیاد باشد، گیاهان زودتر به مرحله گلدهی می‎رود. در شرایط سایه گیاه رشد رویشی زیادی دارد و گل کمتری تولید می‎کند.

  دما : 

بهترین دمای رشد گل اطلسی دمای ۱۵ تا ۳۰ سانتیگراد است و دماهای زیادتر از آن برای اطلسی مضر است. در مناطق گرمسیری برای جلوگیری از خطرات گرمازدگی در پائیز و زمستان کاشته می شود. دماهای پائین تر از ۴ درجه سانتیگراد برای گیاه مضر است و در دماهای پائین تر، گیاه از بین می‎رود. بنابراین در مناطق سردسیری گیاه پس از سپری شدن سرما در بهار کاشته شده و تا فرا رسیدن سرما در فصل پائیز مراحل رشد آن سپری می ‎شود.

  خاک :

گل اطلسی از نظر نیاز خاکی گیاه کم توقعی می‎باشد و به خاکهای خنثی تا کمی اسیدی (PH مابین ۶ الی ۷) نیاز دارد. با وجود این، برای تقویت مواد آلی و معدنی خاک، بهتر است قبل از کاشت نشا و یا بذرافشانی، نسبت به تقویت مواد آلی خاک و ایجاد زهکش مناسب اقدام کرد. برای این کار بهتر است کودهای حیوانی کاملاً پوسیده استفاده و خاک را تا عمق ۳۰ سانتیمتری شخم زد. استفاده از کودهای مایع و به صورت دوره ای برای تولید گل در اطلسی مفید خواهد بود.

  تکثیر :

تکثیر گل اطلسی از طریق بذر می باشد. کاشت بذرها یا به ‎صورت مستقیم در زمین اصلی ویا در داخل خزانه امکانپذیر است. برای پیش‎رس کردن گیاهان و نیز داشتن پوششی یکنواخت، بذرها ۱۰-۱۲ هفته قبل از اتمام آخرین یخبندان در داخل گلدان ها و یا سینی کشت شده و در مرحله ۳ برگی از گلخانه به زمین اصلی و یا گلدان بزرگتر منتقل و نشا می‎شود. بذرها جهت جوانه زنی نیاز به نور دارند بنابراین نباید به صورت عمقی کاشته شوند. برای پرهیز از کاشت عمقی بهتر است پس از پاشیدن بذرها، با لایه بسیار نازکی از کود حیوانی کاملاً پوسیده، روی آنها را پوشانید. بهتر است آبیاری سینی ها به ‎صورت بارانی و یا مه پاش صورت ‎گیرد و از برخورد نور شدید خورشید باگیاهان جوان به ‎دلیل جلوگیری از آفتاب سوختگی خودداری شود. در روش کاشت مستقیم، برای حصول تراکم مناسب بهتر است مقدار بذر را کمی بیش از نیاز واقعی انتخاب نموده و سپس در مرحله دو برگی با حذف بوته های اضافه، به تراکم مناسب دست یافت.

 در تکثیر به روش قلمه که مخصوصا برای انواع پرپر استفاده می شود، قلمه های ۱۵-۱۰سانتیمتری از ساقه های نسبتا ضخیم گیاه را جدا کرده و در شن یا خاک کشت می نمایند و این قلمه ها می توانند در چند ماه بعد گلدهی مناسبی داشته باشند. 

  بیماریها و آفات :

از جمله مهمترین آفات و بیماری های گل اطلسی می توان به کپک پودری، پوسیدگی ریشه، ساقه و تاج گل اطلسی، بیماری بلایت بوتریتیس، پژمردگی ورتیسیلیومی، بیماری‎های ویروسی، کنه تار عنکبوتی، تریپس و همچنین علف هرز سس اشاره کرد. در صورت مشاهده آفات و بیماری های مذکور نسبت به مبارزه شیمیایی و مکانیکی اقدام نمایید.