بذر خلفه(شنبلیله محلی گیلان)

شنبلیله با نام علمی Trigonella foenum-graecum، گیاهی علفی و یک ساله از خانواده Fabaceae است که به خاطر برگ‌ها و بذرهای آن که به‌عنوان سبزی یا ادویه استفاده می‌شود، پرورش و رشد داده می‌شود.

گیاه شنبلیله ممکن است یک ساقه داشته باشد یا در پایه ساقه منشعب باشد. این گیاه دارای عادت رشد مستقیم و عطری قوی و شیرین است.

شنبلیله می‌تواند تا ارتفاع حدود ۶۰ سانتی‌متر رشد کند و به عنوان گیاهی یک ساله، تنها در یک فصل رشد زنده می‌ماند. شنبلیله بومی جنوب اروپا و منطقه مدیترانه است و در اروپای مرکزی و جنوب شرقی، غرب آسیا، هند و شمال آفریقا کشت می‌شود.

برگ‌های این گیاه مرکب و کوچک هستند و از برگچه‌های بیضی شکلی تشکیل شده‌اند که به رنگ سبز تا ارغوانی می‌باشند.

گل‌ها به شکل پاپیلون و شبیه پروانه هستند که به صورت منفرد در کنار برگ‌ها ظاهر می‌شوند و می‌توانند سفید، زرد لیمویی یا آبی متمایل به ارغوانی باشند که بعدها به غلاف‌هایی تبدیل می‌شوند که بذرها را در خود جای می‌دهند. در هر غلاف بین ۱۰ تا ۲۰ بذر تولید می‌شود که کوچک، صاف و قهوه‌ای هستند که هر کدام به دو لوب تقسیم می‌شوند.

برگ‌های شنبلیله را می‌توان به صورت تازه یا خشک استفاده کرد. از بذرها به عنوان ادویه یا طعم‌دهنده استفاده می‌شود.